YORUMLARINIZ

16.04.2018 17:41:12
öğretmen

Ben öğretmenim, iki çocuğum var. Onları kendimce en iyi şekilde yetiştirmeye çalıştım. Ama dikkat ettiğiniz gibi KENDİMCE. Çocuklarımın hayatını mahvettiğimi anladığımda iş işten geçmişti. Evde iletişim sıfıra inmişti, neredeyse selam bile vermiyorlardı. Bir de üstüne üstlük sizin iyiliğiniz için yapıyorum her şeyi diye veryansın edip onları eleştiriyor bağırıyordum. Bataklığın dibindeyken bir arkadaşımın uyan artık diye başladığı bir kavgayla kendimi ağlama krizinde buldum. Bir süre ilaç kullandım. Sonra youtube da dolaşırken Selda Hanım'ın videolarına rastladım ve derken aradığım bu diye düşünerek seanslara başladım. İlk seansı saymazsak bana çok iyi geldi. İlk seansta kendim bırakamadım bir türlü. Olur mu olmaz mı, gerçekten işe yarar mı yaramaz mı, ya bir şey değişmezse gibi korkularım vardı içimde. O yüzden seansın ilk 1 saatinde hiç bir şey olmadı. Allahtan sonrasında çözülme başladı. Şimdi çok daha iyiyim. Küçük oğlumda iki seans aldı, büyük oğlumu henüz ikna edemedim seans için ama aramız daha iyi. Biraz daha sohbet etmeye birbirimizi anlamaya başladık. Mevzu insanın evladı olunca çok farklı oluyor tabi ki süreç. İnanıyorum ki her şey daha güzel olacak. Belki biraz geç olsa da normal aile yaşantımıza döneceğiz sonunda biliyorum.

14.04.2018 12:51:28
oturduğum yerden seans

Ben seans memnuniyetimden başka bir şeyi dile getirmek istiyorum aslında. Uzaklardaysanız hiç seans için buralara gelmeye kalkmayın. Ben İstanbul;da yaşıyorum, 2 seans aldım ikisini de telefonla yaptık. Koca şehir, ne gidip de saatlerimi yollarda harcayacağım. Böyle çok daha iyi oluyor.Zaten seanstan sonra kendinizi genelde yorgun hissediyorsunuz, tam uyku yada dinlenme modunda oluyorsunuz. E bir de o halde kalkacaksınız yola çıkacaksınız ooo bir sürü gereksiz iş... Ben rahat rahat yatağımda uzanıyorum, kulağımda kulaklık. Mis gibi seansımı yapıyorum. Sonrasında biraz dinleniyor kalkıyor günüme devam ediyorum. Benden demesi :) :)

11.04.2018 18:37:09
Abla-kardeş

37 yaşındayım ve kız kardeşimde 34. Annem babam ölmüştü ama yıkımları devam ediyordu; tabi aynı anne baba olunca ikimizde de bir sürü problem vardı. Hadi bismillah diyerek seans almaya karar verdik ve 2 aylık bekleme süresi sonunda seans için Nişantaşı'nda ki ofise geldik. Seansa önce ben girdim. İlk 1 saat falan olduğum yerde debelendiğimi hissettim. Olmuyor yok inemiyorum. Sinir oldum ben sinir oldukça konsantrasyonum dağıldı. Selda hanım çok uğraştı beni sakinleştirmek için ama yok olmuyor... Bu seferde niye böyle saçmalıklara inanıp geldin ki diye kendime kızmaya başladım. Seans bitti feci sinirlerim bozuktu. Kardeşime boş ver sen girme hadi gidelim demek istiyorum ama nasıl diyeceğimi de bilmiyorum. Salona geçtik kardeşim ay ben dayanamıyorum çok heyecanlıyım deyip pat diye içeri geçince tabi ki benim hadi gidelim deme şansım kalmadı. Salonda beklerken sakinleşmeye çalıştım, kütüphanedeki bir kaç kitabı karıştırmaya başladım. Neyse 2 saat geçti ama nasıl geçti gelin bana sorun. Kardeşim bir geldi yüz göz şişmiş ağlamaktan. Bana sarılıp nasıl ağlıyor ama hıçkıra hıçkıra. Ben de sakinleştirmeye çalışıyorum, kusura bakma keşke gelmeseydik, böyle olacağını bilmiyordum dedim. Deli misin dedi, hayatımdaki en güzel 2 saati yaşadım dedi... Hiç içimi bu kadar boşaltabileceğimi düşünmüyordum, annem-babam kesin mezardan çıkmak istemişlerdir dedi. Neyse anlaşıldı ki sonra kardeşimin seansı benim ki gibi değildi. kardeşim seansta delicesine herkesle hesaplaşmış, iyice içini dökmüş bağ kesmiş falan. Benim yapamadığım her şeyi yapmış. Kardeşim 3 seans daha gitti ve gayet iyi şimdi çok ama çok iyi... Hatta bana bir kaç hafta seninle görüşmeyelim abla, kendime gelmeye ihtiyacım var demişti. İlk başta anlamamıştım. Sonra tekrar konuşmaya başladığımızda gördüm ki ben ilgisiz anne babayı güya kendimce telafi etmek amaçlı kız kardeşimin her işine karışıp onu kontrol ediyormuşum ve hayatını br de ben zindan etmişim. Çok ağladım çok üzüldüm tabi ki.. Ve bir şeyi daha farkettim sonra. Aslında kendi seansım sonrasında da yapacağım aynı kontroldü; girme seansa diyecektim, neymiş bana yaramadı sana da yaramaz.. saçmalık... Neyse işin özü şu ki benim seansım olmadı, belki de çabuk pes ettim bilmiyorum ama Allahtan kardeşime karışma şansım olmadan içeri atlamış. Neyse burada hem geçmişte yaşadıklarım için kendimden hem de yaşattıklarım için kardeşimden özür dilemek istiyorum.

09.04.2018 14:25:15
uyuşturucu

Lise döneminde ailemle aram çok sıkıntılıydı, her gün kavga gürültü içindeydik. Eve girmek bile istemediğim dönemlerdi. O zaman bana adam gibi davranan (yada davrandığımı sandıım) bir kaç arkadaş edindim. Zaman içinde onlarla önce sigaraya sonra da madde kullanmaya başladım. Bu uzun yıllar devam etti, üniversite yıllarında da maalesef... Ama bir gün kendimi hastane odasında buldum, artık yaşam mücadelesi veriyordum. Uzun yılar tedavi gördüm. Madde kullanmayı bıraktım ama pskolojik olarak yaşıyor muydum belli değildi. Sonra bir arkadaşımın tavsiyesiyle Selda hanımla tanıştım, onunla çalışmalara başladık. Her seans bana çok iyi geliyordu. O zamana kadar kendim için yaptığım tek şey okuyup meslek sahibi olmaktı. En azında para kazanıp bu süreci atlatabilecek durumdaydım. Aslında toparlanmam tahmin ettiğimden kısa sürdü çok şükür. Üstünden iki sene geçti. kendimi çok ama çok iyi hissediyorum. geçen yıl evlendim. Artık bambaşka bir süreç içinde olduğum için kendimi çok şanslı hissediyorum. Alalhım sana da bana Selda Hanım'ı tavsiye eden arkadaşıma da tüm güler yüzüyle bu süreci atlatmama yardım eden Selda Hanım'a ve de tabi ki kendime çok teşekkür ederim. Çok şükür

05.04.2018 14:42:26
Ben kötüyken

Yorumları okudum uzun uzun; hep insanlar kendilerine haksızlık edenlerle hesaplaşmış, onları affetmiş vs... Ben de durum biraz farklı o yüzden yazsam iyi olur diye düşündüm. Tıpkı bir masal gibi başlayayım... Bir zamanlarkötü biriydim, neden nasıl bilmiyorum ama gerçekten kötü biriydim. İnsanlarıı çok kıskanırdım, habire dedikodu yapardım, hatta bazen insanları kendime çekmek için diğerleri için yalan söyler, arada iftira da atardım beni sevsinler onları kötü görsünler dye. Böyle 37 senem geçti biliyor musunuz. İşe girdiğimde de, evlendiğimde de çocuğum olduğunda da, hatta yıllar sonra babam öldüğünde de devam etti bu garipliklerim. Bir gün gece yarısı uykumdan uyandım. ne olduğunu anlamadan kendimi o kış günü sokağa attım. Sokaklarda deli gibi koşturuyordum. Kurtarın beni diyordum. Düşünün gece yarısı kış kıyamet üstümde pijama ayağım çıplak bir kadınım ve delicesine sokakalrda çıplık atıyorum. Camlara çıkan şnsanlar, arkamdan koşup beni yakalamaya çalılan ergen oğlum... Tabi acil hastaneye kaldırıldım. Ne olduğunu kimse anlamadı. depresyon dediler, torba torba ilaç verdiler; aylar geçti böyle. Sonra bir gün internette dolaşırken yanda bir reklamda Canım Seldamın bir videosunu gördüm. Rastgele tıkladım. Tıkladığım kısımda 'bizim işimiz birilerini sorgulamak yargılamak değil, o kişiyi taşıdğı yğklerden arındırmak diyordu. Gerisini hatırlamıyorum. Saatlerce ağladığımı biliyorum. Delicesine yastıkları vs fırlata fırlata ağladığımı. Hayatımda ilk kez birinde yargılama-sorgulama olmamasıyla ilgili bir cümle duyuyordum. o zaman anladım ki benim derdim başka.. ben hep onaylanmak istemiştim, tek istediğim birilerinin beni onaylamasıydı. İki gün sonra Seldacığımı aradım, bana 3,5 ay sonraya gün verince çıldırdım. Oysaki benim o kadar beklemeye tahammülüm yoktu. Her gün Allaha yalvarıyordum boşluk olsun da beni çağırsın diye.. 3 hafta sonra beni aradı ve randevuya çağırdı. Sonrasını anlatamam zaten... 2 saat boyunca durmaksızın ağladığım bağırdığım küfrettiğim bir seans ama kime biliyor musunuz kendime.. Kendimle hesaplaşmaktan helak olmuştum. 4 seans boyunca kendimle hesaplaştım kötülük yaptığım hayatını mahvettiğim herkesle konuştum, özür diledim beni affetsinler diye... 6 aylık bir süreçti benim normale dönmem... Sonra gördüm ki insanın en büyük derdi kendiyleymiş. kendiyle sorununu çözünce dünyayla çözüyormuş zaten. Tamamen toparlanmam 1 yılı aldı ama ben BEN OLDUM. Bu satırları okuyanlara bir tavsiyem var, sakın değişimden vazgeçmeyin, sakın sihirli bir dokunuş beklemeyin.. Ama sakın arınmanın peşini bırakmayın. Her şeye değiyor her şeye. Hayatımı bana geri veren bu muhteşem kadına ve en azından bu adımı atmama sebep olan Allahıma şükürler olsun. Allah her ne muradın varsa versin sana Seldacım. Çocuğunla eşinle tüm sevdiklerinle çok mutlu ol lütfen

SEANS DENEYİMLERİNİZİ BİZİMLE PAYLAŞIN

Ad Soyad:
Email:

(* Email adresiniz yayımlanmayacaktır.)

Mesaj :